Ahmet Selçuk İlkan - Yaşayan Ölüler

rüzgarda ve ateşleri hasretinde yaktımda
bir seni yakamadım beni yaktığın gibi
çölde su mahusta gün oruçta ekmek gibi bekledim seni
sense sense araya korkular koydun
yasaklar koydun bitmez tükenmez engeller koydun
şimdi şimdi nerdesin diye sakın sorma
sen çağırdında ben gelmedim mi?

sen varken darılmazdım çiçeksiz baharlara
yağmurlu havalara bu kasvetli akşamlara darılmazdım
sen varken bakıp içlenmezdim tren istasyonlarına otobüs duraklarına

sen varken ayrılanlara ağlamazdım
yıkılmazdım biten sevdaların ardından
gidenlere küsmezdim kalanlara acımazdım
sen varken sen varken böyle üşümezdim
titremezdim masumdum çocuklar gibi
böyle delirmezdim küfretmezdim
hele ölmeyi hele ölmeyi hiç düşünmezdim

biliyorsun bütün acılarına yeşil ışık yaktım olmadı
bütün korkularına arka çıktım olmadı
dağlara merdiven dayadım olmadı
haziranda kar oldum yağdım avuçlarına olmadı
sevdim olmadı yandım olmadı taptım olmadı

benden artık pes bu aşkın biletini istediğin gibi kes
nasılsa nasılsa gidiyorsun
biliyorum git ama arkanda ağlayan bir çift göz
paramparça bir yürek
ve yıkılmış bir dağ görmek istemiyorsan
çek silahını daya sırtıma
titrersem namerdim

Ahmet Selçuk İlkan - Sen Bu Şiiri Okurken

şiir:
sen bu şiiri okurken
ben çoktan bu şehirden gitmiş olacağım
artık ne özlemlerimi duyacaksın bıçak yarası
nede telefonların çalacak gece yarısı

seni sana beni beni bir akıl hastanesine bırakıp gideceğim bu şehirden
nasılsa nasılsa kavuşamadım sana
nasılsa dudaklarının kıyısına varamadım
nedense bütün çıkmaz sokaklar adresim oldu
ve nedense bütün kırmızı ışıkları üzerime yaktın

ne ettimse ne yaptımsa bir türlü sana yar olamadım
işte çıkıp gidiyorum hayatından
işte senide sana bırakıp gidiyorum

artık pusulam hasreti saatim yanlızlığı
ve takvimler sensizliği gösteriyor bana
neylersin yolcu yolunda gerek
belki bundan sonra belki senden sonra
adam olur bu asi yürek
dersini alırda bu sevdadan
birdaha boyundan büyük denizlere asılmaz kürek

şarkı:
sen kimbilir kaçıncı uykuda
sen masal varisi bir rüyada
sen korsan yüreğiyle pusuda
ben yollarda olacağım
ve seni unutacağım

şiir:
yarın bu saatlerde ben yollarda olacağım
sen kim bilir kaçıncı uykuda
masal varisi bir rüyada
ve elbette o korsan yüreğin yine pusuda

oysa oysa ilk defa sesimi duyamayacaksın
sitemlerin sahipsiz soruların cevapsız kalacak
belki ilk defa içini kemirecek yokluğum
tanımadığın bir korku içini kaplayacak
ve ilk defa kendinle hesaplaşacaksın

ne oldu ne oluyor ne olacak

sonra bir gözün kör
bir kulağın sağır bir ayağın kırık
bir kolun kesik düşeceksin yollara
yani baştan başa yarım yani baştan başa eksik

bütün duvarlar üstüne yıkılacak
belki ilk defa unutuldum diyerek
yüreğin sızlayacak
ve sen ve sen bu şiiri okurken
ayrılığımız çoktan başlamış olacak

belkide tek tesellin belkide son tesellin
sana yazdığım bu son şiir olacak
sakın unutma
bütün şehirler uyur istanbul uyumaz
ve bir gün bütün sevenlerin unutur seni
ama bu şair yürek asla unutmaz

Ahmet Selçuk İlkan - O Adam Benim

Bir yabanci gibi bakma yuzume
Birzaman sevdigin o adam benim
Gecmisi bir dusun donup maziye
Unuttum dedigin o adam benim

Bir heves sanipta duygularimi
Bir masal sanipta duygularimi
Geriye veripte mektuplarimi
Maziye gomdugun o adam benim

Ne kadar kucukmus dunya dedigin
Senide soldurmus gonul verdigin
Bir zaman askida gulup gecdigin
Terkedip gittigin o adam benim

Oyle uzak durma yanima yaklas
Tanidik yuzume bak yavas yavas
Birakta suzulsun gozlerimden yas
Terkedip gittigin unuttum dedigin
Maziye gomdugun o adam benim

Ahmet Selçuk İlkan - İnanmadın

Yüreğinin çöllerine
Nehir oldum inanmadın
Saçlarının tellerine
Esir oldum inanmadın

Ben ki asi boyun eğmez
Benki çılgın söz dinlemez
Senin için hemde kaç kez
Yaşlar döktum inanmadın

İnanmadın ne yapayım
Sensizlikmiş senden payım
Tanrımısınki tapayım
Sevdim seni inanmadın

Diz çökerken dağlar bana
Şimdi taşlar ağlar bana
Hayatımda birtek sana
Yenik düştüm inanmadın

Sen kavgamın tek galibi
Sen gönlümün tek sahibi
Sana uysal çocuk gibi
Teslim oldum inanmadın

Yere serdin gururumu
Hiçe saydın onurumu
Kucakladım umudumu
Koştum sana inanmadın

Yasak koydum şu kalbime
Ne geçdiki ah elime
Bağlanmakmı ne kelime
Öldüm sana inanmadın

Bana geri ver ıslanmamış gülen gözlerimi
Bana geri ver kararmamış güzel günlerimi
Bana geri ver tükenmemiş büyük sevgileri
Her seyi geri ver...

Ahmet Selçuk İlkan - Bana Bunu Yapmayacaktın

şiir:
bana bunu yapmayacaktın
öyle sırtımdan vurmayacaktın beni
gelişin gibi onurlu olmalıydı gidişin
ve öylesine gururlu bitişin

gel gör ki gel görki
kötü oynadın bu oyunu
erken düştü masken yüzünden
demek ki demek ki
sen içimde büyüttüğüm bir dev değil bir hiçtin
görüyorsun işte gittin vede bittin

bana bunu yapmayacaktın
böyle bir hançerle yıkmayacaktın beni
bir ihanetin adresi olmamalıydı ayak izlerin
yoksa yoksa benmi yanlış tanıdım seni
yoksa hep böyle kirlimiydi senin denizlerin

işte ellerimde suç ortağı bir sinema bileti
bir pastane köşesi bir tiyatro gişesi
bu kadar ucuza gitmeyecektin
sigara dumanlarında harcamayacaktın bu aşkı
ve aşk cellatlarına meze yapmayacaktın beni

şimdi şimdi boş bir mezar bulsam
seni böylesine sevdiği için
oraya bırakırdım kalbimi

şarkı:
senin adın yalan olsun
yalanlarla yaşıyorsun
karşılıksız sevdim seni
yanlızlık seni bulsun

şiir:
bana bunu yapmayacaktın
böyle küstürmeyecektin şiirlerimi
kan kırmızısı yağmurlar yağdırmayacaktın gecelerime
kanatlarını kırmayacaktın umutlarımın
beni böyle çıldırtmayacaktın

artık artık adın ihaneti çağrıştırıyor bana
ve tadın bir yılanın en öldürücü zehrini
söyle söyle şimdi hangi yüreğe saplıyorsun
o acımasız hançerini

bilki bilki bundan böyle
yasaklanmış kitaplarım gibisin artık bana
yaklaşmam yasak dokunmam yasak
ve ömrümce sarılmam yasak sana

bana bunu yapmayacaktın
bana bunu yapmayacaktın
bana bunu yapmayacaktın
yapmayacaktın